Bir sabah erkenden kalkıp çayıra doğru yürüdüğümde, kuzey yamacında güneşin yükselmekte olduğunu gördüm. Işık, hafif rüzgarın hareket ettirdiği otların arasından süzülüyordu. Uzakta gördüğüm birkaç ağacın gölgesi, yavaşça çayıra doğru ilerliyordu.

Güneş ışınları, çayırın üzerindeki nem damlalarında pırıl pırıl parlıyordu. İncecik örümcek ağları, adeta mücevherler gibi parlıyordu. Çimenlerin üzerindeki minik toz taneleri, güneşin ışığına yakalandıklarında sanki altın parçacıklarıymış gibi ışıldıyordu.

Güneş yavaş yavaş yükseldikçe, çayırın renkleri değişmeye başladı. Yeşilin farklı tonları, sarı ve kahverenginin tonlarıyla harmanlanarak inanılmaz bir görüntü oluşturdu. Işık, yavaş yavaş çayırın her bir parçasını aydınlatırken, burada yaşayan hayvanların hareketleri de görünmeye başladı.
Güneşin ışığıyla her şey daha canlı, daha renkli hale geldi.